Ku: Tika Dwi Sulistianingsih Maulasa
DINA jaman digital kiwari, alur informasi lumangsung kacida gancangna tur teu kabendung. Saban detik, ratusan jutaan warta, artikel, jeung eusi média sosial minuhan layar gawai urang. Sanajan kitu, kagancangan ieu tinangtu mawa tangtangan anyar ngeunaan katukangan jeung kabeneran tina éta warta.
Di tengah leuweung informasi anu sakitu padetna, muncul hiji konsép anyar anu katelah metajurnalisme, nyaéta wangun jurnalisme anu ngabahas tur ngritik prakték jurnalisme éta sorangan.
Metajurnalisme sanés mung saukur ngeunaan ngalaporkeun hiji kajadian atawa peristiwa ka masarakat, tapi ogé ngeunaan kumaha éta warta diprosés, dipilih, jeung disajikeun. Dina kontéks ayeuna, wartawan jeung média henteu deui mung saukur jadi pangirim pesen, tapi ogé kudu mampuh ngajelaskeun kunaon hiji isu diangkat tur kumaha sudut pandang (framing) éta dipilih. Ieu léngkah penting pikeun ngawangun deui kapercayaan masarakat anu mimiti luntur ka média arus utama.
Salah sahiji aspék utama dina metajurnalisme nyaéta transparansi. Kalawan ayana métode transparansi ieu, pamaca diajakan pikeun mawas diri tur maham prosés di tukangeun layar saacan hiji warta diterbitkeun. Nalika masarakat terang kana sumber, étika, sarta alesan di balik hiji liputan, aranjeunna bakal langkung kritis tur henteu gampang kahutang ku warta bohong atawa hoaks anu merul di média sosial.
Sajaba ti éta, dina éra informasi modern, wates antara wartawan profesional jeung masarakat biasa (citizen journalism) beuki ipis. Saha waé tiasa nyebarkeun inpormasi kalawan gampang ngaliwatan platform digital. Dina kaayaan kieu, metajurnalisme ngabogaan peran salaku kompas atawa pituduh moral pikeun ngajaga standar kakeunaan warta sarta ngajarkeun literasi média ka masarakat lega.
Najan kitu, nerapkeun metajurnalisme di Indonésia, kaasup dina média basa Sunda, ngabogaan tangtangan anu teu saeutik. Salah sahijina nyaéta kabutuhan gancangna industri média anu sering kali leuwih mentingkeun “clickbait” jeung jumlah pamiarsa tibatan kulawarga sarta kasucian warta. Ékosistem média modern sering meureus wartawan pikeun ngahasilkeun tulisan dina waktu anu saeutik, sahingga rohangan pikeun réfleksi metajurnalistik jadi kawatesan.
Dina pamungkasna, metajurnalisme sanés mung saukur tiori akademis ngeunaan dunya média, tapi mangrupa pangabutuh poko dina nyanghareupan éra disinformasi. Ku cara ngabiasakeun sikep kritis, ngutamakeun transparansi, tur terus ngagali ngeunaan kumaha warta dijieun, urang tiasa ngawujudkeun iklim sipil anu langkung séhat. Pikeun mahasiswa jurnalistik, paham kana metajurnalisme nyaéta modal modal utama pikeun ngawangun masa depan industri pers anu leuwih beretika tur bisa dipercaya.*
*Tika Dwi Sulistianingsih Maulasa, mahasiswa semester 7 Prodi Ilmu Jurnalistik UIN Sunan Gunung Djati nu keur tatahar nyanghareupan panalungtikan skripsi, mikaresep media jeung bacaan kasundaan, nganjrek di Bandung, Jawa Barat.
Comments