Ku: Rindi Antika
FENOMENA downgrade lifestyle atawa nurunkeun standar gaya hirup ayeuna keur rame jadi bahan obrolan di kalangan masyarakat, utamana para rumaja jeung kaum milenial. Parubahan ieu lain saukur tren samata, tapi mangrupakeun léngkah rasional pikeun nyanghareupan krisis ékonomi jeung naékna biaya hirup ayeuna. Loba jalma nu mimiti sadar yén ngajaga gaya hirup méwah teu salawasna mawa kabagjaan, tapi jutru sering nambahan beban pikiran.
Dina sababaraha taun pamungkas, inflasi nu terus naék jeung kateupastian kaayaan ékonomi geus maksa loba kulawarga jeung individu pikeun ngatur deui prioritas kauanganana.
Barang-barang nu sasatna jadi kabutuhan sekunder atawa tersier, saperti mindeng ngopi di kafe mahal, balanja baju brand ternama, atawa liburan unggal ahir pekan, mimiti dikurangan atawa malah dihapus sora pisan tina daptar pangeluaran bulanan.
Salian ti faktor ékonomi, parubahan pola pikir ngeunaan kaséhatan méntal ogé ngadorong fenomena ieu. Tekanan pikeun terus katingali “sukses” di média sosial mindeng ngajadikeun jalma ngalaman burnout jeung stres finansial nu lumangsung lila.
Ku cara ngalakukan downgrade lifestyle, loba individu ngarasakeun kabebasan mental sabab teu kudu terus-terusan ngaberatkeun diri demi ngahontal standar hirup nu diciptakeun ku batur.
Salah sahiji bentuk nyata tina downgrade lifestyle nyaéta beralihna konsumsi ka alternatif nu leuwih hemat tapi tetep fungsional. Contona, ayeuna loba jalma nu leuwih milih masak sorangan di imah tinimbang jajan di luar, ngagunakeun transportasi umum tinimbang kandaraan pribadi, atawa meuli barang-barang thrifting jeung nu kadua (second-hand) nu kualitasna masih alus.
Sektor bisnis jeung pangusaha ogé mimiti ngarasakeun dampak tina parubahan prilaku konsumen ieu. Produk-produk nu hargana leuwih terjangkau atawa nawarkeun nilai guna nu leuwih luhur ayeuna leuwih payu dibandingkeun produk-produk méwah. Ieu nuduhkeun yén masyarakat ayeuna leuwih kritis jeung selektif dina ngaluarkeun duit, leuwih mentingkeun fungsi tinimbang saukur gengsi.
Sanajan kitu, nurunkeun gaya hirup teu salawasna diartikeun salaku wujud “eleh” ku kaayaan. Justru, loba ahli ékonomi jeung psikologi nu meunteun yén tindakan ieu nyaéta bentuk kadewasaan dina ngatur keuangan jeung émosi. Ku cara hirup leuwih sederhana, batur bisa ngalokasikeun duitna pikeun hal-hal nu leuwih penting, saperti dana darurat, investasi, atawa kaséhatan.
Tren ieu ogé mawa pangaruh positif kana hubungan sosial. Nalika jalma teu deui terikat ku gengsi, interaksi sosial jadi leuwih jujur jeung naon adanya. Kagiatan kumpul-kumpul nu baheula kudu di tempat mahal, ayeuna bisa diganti ku kagiatan nu leuwih sederhana tapi tetep haneut, saperti diskusi atawa ngopi bareng di imah tanpa aya rasa kaisnan.
Pungkasana, downgrade lifestyle lain saukur respons saheulaanan kana kaayaan ékonomi nu hese, tapi bisa jadi awal tina gaya hirup anyar nu leuwih berlanjut (sustainable). Ku cara fokus kana kabutuhan utama jeung ngaleupaskeun beban gengsi, masyarakat bisa ngajalankeun hirup nu leuwih tenang, stabil, jeung pinuh ku rasa syukur dina mangsa ayeuna jeung mangsa nu bakal datang.*
*Rindi Antika, mahasiswa semester 7 Prodi Ilmu Jurnalistik UIN Sunan Gunung Djati nu keur tatahar nyanghareupan panalungtikan skripsi, nganjrek di Bandung, Jawa Barat.
Comments