Ku: Ridhazia
LEBAR Selat Hormuz ukur kira-kira 54 kilométer. Tempatna aya di antara Teluk Persia jeung Teluk Oman. Sanajan henteu lega, posisina kacida strategisna. Malah geus lila jadi urat nadi énergi dunya.
Dina catetan sajarah, Selat Hormuz geus dipaké minangka jalur perdagangan sutra jeung rempah-rempah ti mimiti jaman peradaban kuna.
Asup ka jaman peradaban modéren, Selat Hormuz jadi jalur utama lalulintas perdagangan minyak dunya pikeun nyumponan kira-kira saparapat tina total konsumsi minyak global, nyaéta sakitar 20 persén.
Sabagian gedé minyak éta dikirim ka Éropa jeung Asia, kaasup ka Indonésia, asalna ti nagara-nagara produsen saperti Arab Saudi, Iran, Irak, Uni Emirat Arab, jeung Qatar.
Titik Ketegangan
Sanajan Selat Hormuz henteu dipiboga sacara éksklusif ku Iran — sabab diatur ku hukum maritim internasional — nagara Islam Persia ieu miboga pangaruh anu kacida gedéna sarta boga kadali kuat di éta selat.
Pasukan Islamic Revolutionary Guard Corps (IRGC) ngatur operasi kaamanan di Selat Hormuz. Dina kanyataanana, nagara anu dipingpin ku kalangan mullah ieu miboga kakuatan géopolitik anu sanggup méré tekanan ka dunya.
Panutupan Selat Hormuz, saperti anu kajadian sanggeus serangan militér gabungan Amerika Serikat jeung Israel dina ahir Pébruari 2026, langsung nyababkeun lonjakan harga minyak mentah jeung gas. Kaayaan éta boga poténsi ngadorong kanaékan inflasi global.
Ku kituna, Iran bisa waé ngagunakeun Selat Hormuz minangka “pakarang” pikeun ngalawan hegemoni ékonomi jeung pulitik Amerika Serikat jeung sekutuna di Kulon, sedengkeun nagara-nagara Asia ogé rawan kakeunaan tekanan ti Iran.*
* Ridhazia, dosen senior Fidkom UIN Sunan Gunung Djati, jurnalis jeung kolumnis, paniten psikologi jeung pasualan komunikasi sosial pulitik, nganjrek di Bandung, Jawa Barat.
Comments