Ku: Ridhazia
TEU écés naon harti anu nyumput di balik pernyataan wakil rahayat ti Partéy Gerindra anu nyarankeun sangkan program MBG ulah dibenturkeun jeung nasib guru honorer.
Padahal kanyataanana, insentif para relawan MBG leuwih dipikaprioritaskan. Dana tina APBN anu ditarima ku relawan, supir pangantar, atawa patugas dapur di Satuan Pelayanan Pemenuhan Gizi (SPPG) leuwih manusiawi jeung leuwih merenah.
Sedengkeun guru honorer anu ngemban pancén pikeun ngaronjatkeun gizi intelektual siswa, masih loba anu narima gaji ngan ratusan rébu rupiah per bulan, jumlah anu can merenah jeung can pantes.
Program prioritas MBG mémang boga peran vital. Tapi ironi mucunghul nalika nagara sanggup ngalokasikeun anggaran nepi ka triliunan rupiah pikeun nyayagikeun pangan, bari karaharjaan guru honorer anu geus puluhan taun ngajar tetep teu meunang perhatian anu saluyu.
Paradoks.
Kasus MBG versus guru honorer ieu robah jadi paradoks sosial, malah ngagambarkeun hiji anomali, nyaéta kaayaan nalika hasil anu kahontal sabalikna tina tujuan awal atikan nasional.*
* Ridhaza, dosen senior Fidkom UIN Sunan Gunung Djati, jurnalis jeung kolumnis, paniten psikologi jeung komunikasi sosial pulitik, nganjrek di Bandung, Jawa Barat.
Comments