Ku: Budi Setiawan
HIJI kanyataan peuheur nu matak pikagetireun dina masalah kamanusaan narekab deui ka wilayah jeung warga di Gaza. Di tengah krisis kadaharan jeung blokade anu bengis, warga manggihan pil-pil anu nyasabkeun nyelip dina kantong tipung bantuan kamanusaan ti Amérika Sarikat anu disalurkeun ngaliwatan jalur distribusi nu dikawasa ku militér Israél.
Sanggeus diuji, pil éta kapanggih minangka oxycodone — hiji jinis opioid sintétik nu kaasup narkotika kelas luhur, nu bisa nyababkeun kacanduan, gangguan saraf, nepi ka maéhan.
Kapanggihna ieu pil mimiti diumumkeun ku sababaraha média internasional tanggal 28 Juni 2024, saperti Middle East Monitor jeung Telesur English. Pamaréntah Gaza nyebut kajadian ieu minangka “genosida farmasi”, jeung masarakat gé jadi nalungtik: ieu téh bantuan atawa sabotase?
Nu matak ngagegerkeun téh lain ngan ukur ayana pil racun dina karung tipung, tapi dugaan kuat yén oxycodone téh geus dicampurkeun langsung kana tipung — siap dikonsumsi ku rébuan warga nu keur lapar, kaasup barudak jeung kolot, tanpa disadari. Bantuan pangan nu sakuduna nyalametkeun, malah jadi alat pikeun ngaruksak ti jero.
Lamun ieu bener, hartina lain kajadian biasa, tapi bentuk bioterorisme nu disamarkeun, bagian tina taktik sistematis pikeun ngancurkeun kateupegat masarakat Gaza. Strategi kieu kacida jahatna pikeun disebut “kasalahan logistik”. Oxycodone lain hama béas nu nyasab asup gudang. Ieu téh produk farmasi ketat, nu kudu ngaliwatan izin jeung résep médis — jadi ayana di leungeun warga sipil Palestina écés lain “kabeneran”.
Anu matak miris, tepi ka ayeuna WHO can nyarita kalawan tegas. Padahal dina kaayaan krisis siga kieu, peran WHO minangka otoritas kaséhatan global kacida diperlukeunana. Gaza geus ngalaman kakurangan leuwih ti 60% pasokan médis krusial (data WHO, Juni 2024), jeung lamun bantuan kadaharan ogé dicemaran, hartina ancamanana geus jadi total.
Praktek Nazi
Manipulasi kadaharan dina konflik lain hal anyar. Dina Perang Dunya II, Nazi nyusupkeun zat kimia kana dahareun tawanan di kamp konsentrasi pikeun uji coba biologis. Jepang nyebarkeun methamphetamine di wewengkon musuh minangka bagian tina perang psikis. Ayeuna, strategi éta hudang deui dina bentuk anu leuwih licik — maké label “kamanusaan” jeung ditandatanganan ku nagara adidaya.
Leuwih ti saukur tragedi, kajadian ieu téh sésa tina kabárbaran modérn anu ngulang kalakuan perang klasik — tapi ayeuna ngagunakeun “bantuan” minangka topéng. Lamun baheula peluru nu ngancurkeun awak, ayeuna tipung “beracun” nu ngancurkeun ti jero. Saeutik-saeutik. Sistematis. Tanpa sora.
Tindakan ieu écés ngarempak Konvénsi Jenéwa 1949, nu ngalarang sagala bentuk manipulasi bantuan pikeun ngarugikeun warga sipil. Tah, kudu dikedalkeun kalayan lantang: ieu téh kajahatan perang. Jeung pelakuna, tanpa ragu, nyaéta Amérika Sarikat jeung Israél.
Lamun dunya masih bungkam, sajarah bakal nyatet éta lain wungkul salaku gagalna diplomasi, tapi ogé minangka kompromi jijieunan kana nurani kamanusaan. Gaza lain saukur korban blokade, tapi geus jadi lahan uji coba kelam ku nagara nu ngaku penjaga karapihan.*
* Budi Setiawan, paniten sosial-pulitik, alumnus FISIP Universitas Padjadjaran Bandung, salah saurang inisiator Forum on Islamic World Studies (FIWS) di Bandung (1994–1995).
Comments