Ku: Ridhazia
KIWARI guyonan di média sosial beuki marak. Ieu téh jadi gambaran tina beuki gedéna kuciwa masarakat dina nepikeun kritik ka kakawasaan, lantaran kakawasaan présidén dianggap beuki kuat, sedengkeun DPR/MPR beuki moyodok.
Lamun baheula guyonan ukur dipaké pikeun hiburan ngaleungitkeun cape jeung stres, kiwari humor pulitik geus robah jadi basa komunikasi pulitik pikeun ngurangan saeutik katégangan jeung kabosenan dina nyanghareupan kanyataan pulitik anu beuki pabalatak.
Ngaliwatan bungkus visual jeung narasi anu matak seuri, rupa-rupa pasualan sénsitip anu tadina karasa beurat tur nyelekit, ku humor dipidangkeun jadi kritik anu leuwih hampang, gampang kaharti, sarta mampuh ngahontal lapisan masarakat anu leuwih lega tanpa ngabédakeun status sosial.
Humor Pulitik Mangrupa Wangun Lalawanan
Humor pulitik mangrupa salah sahiji wangun lalawanan anu lemes, sakaligus jadi pakakas kritik sosial anu lahir tina rasa teu walakaya dina nyanghareupan nu nyekel kakawasaan.
Ngaliwatan guyonan saperti karikatur, meme, satir, jeung parodi, sabenerna masarakat hayang “ngabongkar taranjang” kakawasaan ku sora protés anu sarua tarikna jeung démonstrasi di kota-kota gedé, tapi tetep ngajaga kaséhatan nalar jeung akal séhat.
Kalawan kecap séjén, humor pulitik téh saéstuna mangrupa wangun lalawanan anu henteu kudu dibarengan ku amarah atawa naékna émosi. Sabalikna, humor sanggup ngajadikeun pasualan anu beurat karasa leuwih hampang, ngurangan gengsi nu nyekel kakawasaan lamun kalakuanana matak pikaseurieun, bari ngahijikeun sora rahayat anu keur karandapan kahariwang. *
* Ridhazia, dosen senior Fidkom UIN Sunan Gunung Djati, kolumnis, paniten psikologi jeung pasualan komunikasi sosial pulitik, nganjrek di Bandung, Jawa Barat.
Comments