Ku: Ridhazia
LANSKAP pulitik Indonésia teu mikawanoh ayana oposisi pulitik. Sabab sacara konstitusional, sistem présidénsial di nagara ieu henteu ngakuan istilah oposisi anu terlembaga.
Mekanisme checks and balances nu jadi ciri utama nagara démokrasi, di nagara Pancasila mah lumaku sakadarna. Peranna kawates, sarta ukur nyekel posisi salaku partéy panimbang.
Kaayaan ieu béda jeung sistem parleménter dina mangsa baheula. Dina sistem éta, sora kritis anggota parlemén ditambah ku protes publik ngajadikeun kamungkinan robahna pamaréntahan unggal aya pasualan krusial kenegaraan jadi hal anu wajar.
Mitra Kritis Para Mantan
Teu écés ti mana asal-usulna istilah “mitra kritis”. Kitu deui istilah “tokoh di luar lingkar kakawasaan” nu dipaké minangka métafora oposisi di Indonésia.
Ayana hiji kelompok sok diukur tina kamampuhna pikeun henteu langsung satuju kana inisiatif panguasa. Sahenteuna, kelompok éta nyuarakeun ragu ku sudut pandang anu béda.
Sanajan kitu, mindengna teu dibarengan ku solusi. Ogé henteu boga niat pikeun ngarebut kakawasaan. Kamungkinan mah saukur aya lantaran geus purna tugas.
Sabab oposisi model kieu teu boga kakuatan pikeun ngalakukeun parobahan. Peranna ukur ngajaga kamerdékaan dina nyatakeun pamadegan. Tanpa preténsi anu kaleuleuwihi.
Aksi Mahasiswa
Kaayaan ieu kudu dibédakeun sacara teges jeung aksi para akademisi, gerakan mahasiswa, LSM, atawa gerakan buruh.
Ieu mangrupa kelompok-kelompok kritis anu séhat, hirup ku dinamika. Masih mampuh nyeimbangkeun antara loyalitas jeung rasionalitas. Nyuarakeun karaguan dumasar kana analisis anu basisna data.
Sarta sakabéhna diwangun ku kahayang pulitik pikeun parobahan, dibarengan ku analisis kritis jeung argumén anu kaukur.
Lain lantaran status salaku mantan pejabat, pangangguran, atawa pangsiunan.*
* Ridhazia, dosen senior Fidkom UIN Sunan Gunung Djati, jurnalis jeung kolumnis, paniten psikologi jeung pasualan komunikasi sosial pulitik, nganjrek di Bandung, Jawa Barat.
Comments