Oleh: Ridhazia
JALMA anu miboga sikep jeung pola pikir positip kana prosés nambahan umur condong leuwih bagja sarta hirupna leuwih lila.
“Urang teu kudu ngalawan kolot atawa umur nu beuki nambahan!” kitu ceuk Profesor E. Ayn Welleford, Ph.D., panalungtik widang gerontologi di Virginia Commonwealth University.
Leuwih Mahér, Leuwih Wijaksana
Dumasar kana hasil panalungtikan éta profesor, uteuk manusa sabenerna condong robah jadi leuwih hadé, leuwih mahér, jeung leuwih sampurna nalika umur geus ngalangkungan 70 taun.
Hal ieu saluyu jeung konsép neuroplastisitas, nya éta sipat uteuk anu dinamis, fléksibel, sarta “élastis”, sahingga ngamungkinkeun manusa nguatkeun sambungan saraf jeung terus adaptasi sanajan umur beuki nambahan.
Terapi Kenangan
Para panalungtik ogé manggihan solusi séhat dina mangsa sepuh ngaliwatan nu dipikawanoh minangka Terapi Kenangan (reminiscence therapy).
Psikoterapi anu digagas ku Robert Butler, saurang psikiater widang kadokteran geriatri dina taun 1960-an, kabuktian éféktif jadi stimulan psikologis pikeun para lansia sangkan tetep séhat dina nginget.
Terapi ieu dimaksudkeun pikeun nyegerkeun deui pikiran jeung rarasaan ku cara rutin nginget-nginget momen penting dina kahirupan. Ngaliwatan nostalgia, lansia bisa ngarasakeun deui kahaneutan mangsa katukang.
Reuni sakola, ningali deui album kenangan, salami kagiatan éta ngandung réfléksi émosional anu séhat, bisa jadi alternatif pikeun ngaronjatkeun optimisme.
Malahan, ngan saukur nyieun grup média sosial ogé bisa micu diskusi positip sarta ningkatkeun karaharjaan psikologis.*
*Ridhazia, dosen senior Fidkom UIN Sunan Gunung Djati, jurnalis dan kolumnis, paniten psikologi jeung pasualan komunikasi sosial pulitik, nganjrek di Bandung, Jawa Barat.
Comments